StartseiteGruppenForumMehrZeitgeist
Web-Site durchsuchen
Diese Seite verwendet Cookies für unsere Dienste, zur Verbesserung unserer Leistungen, für Analytik und (falls Sie nicht eingeloggt sind) für Werbung. Indem Sie LibraryThing nutzen, erklären Sie dass Sie unsere Nutzungsbedingungen und Datenschutzrichtlinie gelesen und verstanden haben. Die Nutzung unserer Webseite und Dienste unterliegt diesen Richtlinien und Geschäftsbedingungen.
Hide this

Ergebnisse von Google Books

Auf ein Miniaturbild klicken, um zu Google Books zu gelangen.

The Schooldays of Jesus von J. M. Coetzee
Lädt ...

The Schooldays of Jesus (Original 2016; 2016. Auflage)

von J. M. Coetzee (Autor)

Reihen: Jesus trilogy (2)

MitgliederRezensionenBeliebtheitDurchschnittliche BewertungDiskussionen
2461185,571 (3.53)38
From the Nobel Prize-winning author J. M. Coetzee, the haunting sequel to The Childhood of Jesus, continuing the journey of David, Simon, and Ines. "When you travel across the ocean on a boat, all your memories are washed away and you start a completely new life. That is how it is. There is no before. There is no history. The boat docks at the harbour and we climb down the gangplank and we are plunged into the here and now. Time begins." David is the small boy who is always asking questions. Simon and Ines take care of him in their new town, Estrella. He is learning the language; he has begun to make friends. He has the big dog Bolivar to watch over him. But he'll be seven soon and he should be at school. And so, with the guidance of the three sisters who own the farm where Simon and Ines work, David is enrolled in the Academy of Dance. It's here, in his new golden dancing slippers, that he learns how to call down the numbers from the sky. But it is here, too, that he will make troubling discoveries about what grown-ups are capable of. In this mesmerizing allegorical tale, Coetzee deftly grapples with the big questions of growing up, of what it means to be a parent, the constant battle between intellect and emotion, and how we choose to live our lives.… (mehr)
Mitglied:thatguyzero
Titel:The Schooldays of Jesus
Autoren:J. M. Coetzee (Autor)
Info:Harvill Secker (2016), Edition: 01, 272 pages
Sammlungen:Deine Bibliothek
Bewertung:**
Tags:Keine

Werk-Details

The Schooldays of Jesus von J. M. Coetzee (2016)

Lädt ...

Melde dich bei LibraryThing an um herauszufinden, ob du dieses Buch mögen würdest.

Forgettable ( )
  ibkennedy | Aug 23, 2021 |
Why do people dislike these books so much? I don't understand. They're not hard; you're not missing something. It's exactly what it says it is: people have died, they're in a new world, they're trying to work out how to live there. Yes, there are biblical references. Yes, there are thoughts about migration. But it's not like you need a guidebook to it all.

In the past, I've disliked Coetzee's more Kafkan efforts, but in the Jesus novels he's getting it precisely right. As with Kafka, people reading them will always understand either too much, or too little. ( )
1 abstimmen stillatim | Oct 23, 2020 |
Exceptional writing as always from Coetzee. This book, the second in a trilogy, brings forward the story of Simón and the boy Davíd who is in his care. The book is more philosophy than story, bringing points of view on art and numbers that are told from rational, academic and theoretical standpoints by the characters. Different philosophical theories are wrapped together through the acts and actions of the dance teacher Ana Magdalena and the uncouth museum attendant Dmitri who is infatuated with her, and how they bring their influence into the life of the child Davíd.

Continuing on from the previous book in the series, the world is constructed around migration to a new place, and the forgetting of the old. Gripping and stark, and very strange, this book (and its predecessor) feel like a culmination of the author's ideas from his career. ( )
1 abstimmen ephemeral_future | Aug 20, 2020 |
Net als in de Kinderdagen van Jezus blijf je bij dit tweede boek achter met niks dan vragen: wie is die David nu toch eigenlijk? Waar gaat dit boek over? Welke boodschap moeten we hieruit distilleren? Is er wel een boodschap, of speelt Coetzee gewoon een spel met de lezer? Enzovoort.
Ik herinner me dat ik uit het eerste boek de these had gehaald dat het Coetzee te doen is om tegendraadsheid, dat hij wilde illustreren dat mensen die tegen het heersende denken en de sociale normen ingaan, wel eens gelijk kunnen hebben, of op zijn minst het recht hebben om anders te zijn. In die zin stond vooral de kleine David centraal in dat eerste deel, met subtiele hints in de richting van het Christelijke Drievuldigheidsverhaal (Jozef-Maria-Jezus).
Maar dat is nu net minder het geval in dit tweede deel. Surrogaatmoeder Ines blijft in ‘De Schooljaren van Jezus’ zelfs bijna helemaal uit beeld. En de kleine David blijft zijn eigenste zelve: dwarsliggend, voortdurend “waarom?” Vragend, ingaand tegen de wereld van de volwassenen, eigenzinnig-grillig en egocentrisch. In die zin is er bij David in dit deel heel weinig evolutie, met uitzondering van zijn fascinatie voor de numerologische theorie van de dansacademie waar hij terecht komt (zie verder).
Vandaar mijn nieuwe these: deze roman-cyclus draait niet om David/Jezus, maar om Simon, de bezorgde vaderfiguur. Net als in het eerste deel zoomt Coetzee in op de geduldige pogingen van de man om David te begrijpen, om hem de gang van de wereld uit te leggen, maar nieuw is dat we Simon geregeld wanhopig zien worden, zijn geduld zien verliezen en zelfs zien uitvallen tegen David en anderen. En nieuw is ook dat Simon duidelijk worstelt met die bijzondere aanpak van de dansacademie waar hij David heeft ingeschreven en waar een numerologische filosofie wordt gevolgd die hij maar niet begrijpt: de kinderen wordt er via muziek en dans geleerd getallen van bij de sterren ‘naar beneden te halen’, een duidelijke verwijzing naar de Pythagorese filosofie. Voor mij is het duidelijk dat Simon in dit deel staat voor de rationele mens die wanhopig probeert de fenomenen en visies die niet passen in het rationele straatje, te plaatsen, maar daar (voorlopig?) niet in lukken.
Het moordverhaal rond de museumsuppoost Dmitri is daar ook een staaltje van. Coetzee refereert hier duidelijk aan Dostojevski en voert met Dmitri een bijna dubbelganger op van de Dimitri uit de Gebroeders Karamazov. Samen met hem begrijpt de hele goegemeenschap niet waarom de moord is begaan. Ook hier dus het raadsel van de irrationaliteit (de vraag naar de rol van hartstocht) die onze ‘redelijke’ wereld voor schut zet. Literair-compositorisch vond ik het hele moordverhaal overigens een zwak element, die het hele tweede deel tot een iets minder niveau telt dan het eerste. Ook qua thematieken is dit tweede boek veel schraler dan het eerste. Maar Coetzee compenseert dat door een plotse twist in het slothoofdstuk rond hoofdfiguur Simon, een draai die opnieuw onze schijnzekerheden op losse schroeven zet.
En zo kom ik weer bij mijn uitgangspunt: speelt Coetzee een spelletje met de lezer? Dat is niet denigrerend bedoeld. Het lijkt me dat hij bewust de lezer wil drukken op de grote portie mysterie die er in onze schijnbaar zo goed ingerichte wereld blijft heersen. Het is een thema dat trouwens in bijna al zijn romans aan bod komt, en dat hij hier misschien iets frivoler heeft uitgewerkt dan anders. Of nog: Coetzee illustreert perfect dat verhalen voor velerlei uitleg en interpretatie vatbaar zijn. Ik ben dus benieuwd of mijn these ook standhoudt in het derde en laatste deel dat net uit is, ‘de dood van Jezus’. ( )
1 abstimmen bookomaniac | Nov 27, 2019 |
J.M. Coetzee’s The Schooldays of Jesus is a perplexing, disturbing, well-written novel packed with extreme weaknesses and flaws, all of which are obviously intentional on the author’s part. Coetzee creates a peculiar, adjusted strange world as this work takes up where The Childhood of Jesus leaves off and the characters enter the world of Estrella. The reader overhears speculations about whether or not “kissing can raise one from the dead” (11); there are early and continuing biblical echoes regarding “trying to dodge the census” (25); and from the start, young David (still 6 years old, though soon to be 7) has exhausted his parents: “He is like a bulldozer. He has flattened us” (40).

Into this weary scenario, Coetzee inserts the Dance Academy and the “training of the soul” (43) under the direction of the “strikingly beautiful” young dance teacher Ana Magdalena (43). She is an elegant idealist, demanding of her students, and yet “the boy raises his face to her like a flower opening” (44). Ana says, “our Academy is dedicated to guiding the souls of our students toward . . . the dance of the universe” (68). Although Simon (the boy’s guardian) is cynical and judgmental towards the Dance Academy’s philosophy of numbers and Ana’s personality, nothing prepares the reader for the brutal shock of chapter 11, pages 127 and following.

Here I actually stopped reading for several days, thinking I would abandon the novel.

Coetzee uses a lazy plot trick to suddenly shift every element in the narrative in an unexpected vicious direction, and that direction is beyond the mysterious setting of forgetting past experiences and exploring philosophical themes. The reader is suddenly placed in a nightmarish soap opera where the characters speak to each other as if their setting is conceivable and normal when it is actually grotesque and filled with the shallow discourse of marionettes in a bad dream.

I was genuinely disturbed, but after some time I found myself coming back to the book and reading on, thinking that ‘Coetzee must have a higher purpose in creating this “[b]eauty and the beast” (220) scenario.’ And I think he does. Within the context of the world we actually live in, a world of horror and numbness, and yet a world of beauty and gentle kindness, the questions ultimately permeating the novel are: “[W]here is the soul?” And, “When will the soul emerge from its hiding place and open its wings?” (194).

The police in Estrella are hopelessly absent and equally impotent when they do appear. Right through to the end of the novel a homicidal maniac is essentially free to come and go as he pleases, begging forgiveness with pleas that show zero depth within a setting that resembles a hellish cartoon. As the narrator says, “the man is a fake” (250), and yet woven into this disturbing narrative fabric are edifying scenes describing the rope bridge to the new life (206-207), and ponderings on the hope of eliminating evil by transplanting “a bear’s heart” (228) into a man.

And then Simon has an epiphany as he watches David perform the Dance of Seven: “From some buried memory the words pillar of grace emerge . . . . [And] on the stage of the Institute, Ana Magdalena’s legacy reveals itself. As if the earth has lost its downward power, the boy seems to shed all bodily weight, to become pure light. . . . [And] Simon, whispers to himself: Remember this! If ever in the future you are tempted to doubt him, remember this!” (246).

As Coetzee’s strange novel comes to a close, Simon says to Mercedes—the elderly woman who will teach him his first dance movements in the final scene of the book—“I do not think. . . . In our family I am the stupid one, the blind one, the danceless one. Ines leads. David leads. The dog leads. I stumble along behind, hoping for the day to come when my eyes will be opened and I will behold the world as it really is, including the numbers in all their glory” (257-58).

This novel is very disturbing, but also very interesting, and the use of very three times in this sentence is justified, as you will see when you read The Schooldays of Jesus. ( )
  VicCavalli | Oct 27, 2019 |
keine Rezensionen | Rezension hinzufügen

Gehört zur Reihe

Du musst dich einloggen, um "Wissenswertes" zu bearbeiten.
Weitere Hilfe gibt es auf der "Wissenswertes"-Hilfe-Seite.
Gebräuchlichster Titel
Originaltitel
Alternative Titel
Ursprüngliches Erscheinungsdatum
Figuren/Charaktere
Wichtige Schauplätze
Wichtige Ereignisse
Zugehörige Filme
Preise und Auszeichnungen
Die Informationen stammen von der englischen "Wissenswertes"-Seite. Ändern, um den Eintrag der eigenen Sprache anzupassen.
Epigraph (Motto/Zitat)
Widmung
Erste Worte
Zitate
Letzte Worte
Hinweis zur Identitätsklärung
Verlagslektoren
Werbezitate von
Originalsprache
Anerkannter DDC/MDS
Anerkannter LCC

Literaturhinweise zu diesem Werk aus externen Quellen.

Wikipedia auf Englisch

Keine

From the Nobel Prize-winning author J. M. Coetzee, the haunting sequel to The Childhood of Jesus, continuing the journey of David, Simon, and Ines. "When you travel across the ocean on a boat, all your memories are washed away and you start a completely new life. That is how it is. There is no before. There is no history. The boat docks at the harbour and we climb down the gangplank and we are plunged into the here and now. Time begins." David is the small boy who is always asking questions. Simon and Ines take care of him in their new town, Estrella. He is learning the language; he has begun to make friends. He has the big dog Bolivar to watch over him. But he'll be seven soon and he should be at school. And so, with the guidance of the three sisters who own the farm where Simon and Ines work, David is enrolled in the Academy of Dance. It's here, in his new golden dancing slippers, that he learns how to call down the numbers from the sky. But it is here, too, that he will make troubling discoveries about what grown-ups are capable of. In this mesmerizing allegorical tale, Coetzee deftly grapples with the big questions of growing up, of what it means to be a parent, the constant battle between intellect and emotion, and how we choose to live our lives.

Keine Bibliotheksbeschreibungen gefunden.

Buchbeschreibung
Zusammenfassung in Haiku-Form

Beliebte Umschlagbilder

Gespeicherte Links

Bewertung

Durchschnitt: (3.53)
0.5
1
1.5 1
2 4
2.5
3 12
3.5 7
4 14
4.5 1
5 5

Bist das du?

Werde ein LibraryThing-Autor.

 

Über uns | Kontakt/Impressum | LibraryThing.com | Datenschutz/Nutzungsbedingungen | Hilfe/FAQs | Blog | LT-Shop | APIs | TinyCat | Nachlassbibliotheken | Vorab-Rezensenten | Wissenswertes | 163,249,435 Bücher! | Menüleiste: Immer sichtbar